Ο Γιώργος Αγγέλου σε μία «Εκ βαθέων» συνέντευξη με το περιοδικό Literature, με αφορμή την πρόσφατη έκδοση της συλλογής διηγημάτων του με τίτλο «Βεκτιλέθ».
***
Για ποιον λόγο ασχοληθήκατε με τη γραφή;
Στα εφηβικά μου χρόνια ανακάλυψα πως μέσω του γραπτού λόγου μπορώ να εκφραστώ πιο ελεύθερα σε σχέση με τον προφορικό. Σχεδόν αμέσως άρχισα να γράφω πιο “λογοτεχνικά” προσπαθώντας τα κείμενά μου να έχουν αρχή, μέση και τέλος. Η ελευθερία που νιώθω όταν γράφω συνεχίζεται από τότε μέχρι και σήμερα.
Πόσο εύκολη ή δύσκολη είναι η συγγραφή για εσάς;
Μου είναι αρκετά εύκολη, προσπαθώντας να αξιοποιώ κάθε στιγμή και φάση της καθημερινής μου ζωής για να συναρμολογήσω και να εξελίξω τα γραπτά μου, χωρίς να περιμένω να βρεθώ υπό συγκεκριμένες συνθήκες για να το κάνω αυτό. Έτσι μπορεί ένα κείμενό μου να το δουλεύω περπατώντας, οδηγώντας ή κάνοντας δουλειές του σπιτιού. Βέβαια για να μεταφέρω ακόμη και μια ικανοποιητικά δομημένη, για τα γούστα μου, ιστορία στο χαρτί χρειάζομαι ησυχία, κάτι αρκετά δυσεύρετο στην εποχή μας.
Μοιραστείτε μαζί μας τη στιγμή που αποφασίσατε να γράψετε το πρώτο σας βιβλίο.
Κάθε ένα από τα τρία διηγήματα του Βεκτιλέθ γράφτηκε σε εντελώς διαφορετική φάση της ζωής μου, με διαφορετικές προσλαμβάνουσες και ερεθίσματα. Ωστόσο, η “συγκόλλησή” τους για τη δημιουργία του πρώτου βιβλίου ξεκίνησε μετά από μια βαθιά τομή στον εσωτερικό μου κόσμο.
Ποιος είναι ο πρώτος άνθρωπος που διαβάζει το βιβλίο σας όταν το τελειώσετε;
Είμαι πολύ τυχερός να έχω ανθρώπους που θα καλέσω δίχως δεύτερη σκέψη σε μια μεγάλη χαρά ή σε μια μεγάλη θλίψη. Το τέλος ενός βιβλίου είναι μια μεγάλη χαρά και έτσι θα το μοιραστώ ταυτόχρονα με αυτούς τους λίγους και εκλεκτούς ανθρώπους για μένα. Παράλληλα παίζει πολύ σημαντικό ρόλο πως δεν θα ακούσω μόνο ενθαρρυντικά σχόλια από το στόμα τους, καθώς και πως με γνωρίζουν πολύ καλά για να επιβεβαιώσουν αν αυτό που διαβάζουν είναι όντως ένα κομμάτι από μένα.
Για ποιον λόγο ασχοληθήκατε με τη γραφή;
Στην εφηβικά μου χρόνια ανακάλυψα πως μέσω του γραπτού λόγου μπορώ να εκφραστώ πιο ελεύθερα σε σχέση με τον προφορικό. Σχεδόν αμέσως άρχισα να γράφω πιο “λογοτεχνικά” προσπαθώντας τα κείμενά μου να έχουν αρχή, μέση και τέλος. Η ελευθερία που νιώθω όταν γράφω συνεχίζεται από τότε μέχρι και σήμερα.
Πόσο εύκολη ή δύσκολη είναι η συγγραφή για εσάς;
Μου είναι αρκετά εύκολη, προσπαθώντας να αξιοποιώ κάθε στιγμή και φάση της καθημερινής μου ζωής για να συναρμολογήσω και να εξελίξω τα γραπτά μου, χωρίς να περιμένω να βρεθώ υπό συγκεκριμένες συνθήκες για να το κάνω αυτό. Έτσι μπορεί ένα κείμενό μου να το δουλεύω περπατώντας, οδηγώντας ή κάνοντας δουλειές του σπιτιού. Βέβαια για να μεταφέρω ακόμη και μια ικανοποιητικά δομημένη, για τα γούστα μου, ιστορία στο χαρτί χρειάζομαι ησυχία, κάτι αρκετά δυσεύρετο στην εποχή μας.
Μοιραστείτε μαζί μας τη στιγμή που αποφασίσατε να γράψετε το πρώτο σας βιβλίο.
Κάθε ένα από τα τρία διηγήματα του Βεκτιλέθ γράφτηκε σε εντελώς διαφορετική φάση της ζωής μου, με διαφορετικές προσλαμβάνουσες και ερεθίσματα. Ωστόσο, η “συγκόλλησή” τους για τη δημιουργία του πρώτου βιβλίου ξεκίνησε μετά από μια βαθιά τομή στον εσωτερικό μου κόσμο.
Ποιος είναι ο πρώτος άνθρωπος που διαβάζει το βιβλίο σας όταν το τελειώσετε;
Είμαι πολύ τυχερός να έχω ανθρώπους που θα καλέσω δίχως δεύτερη σκέψη σε μια μεγάλη χαρά ή σε μια μεγάλη θλίψη. Το τέλος ενός βιβλίου είναι μια μεγάλη χαρά και έτσι θα το μοιραστώ ταυτόχρονα με αυτούς τους λίγους και εκλεκτούς ανθρώπους για μένα. Παράλληλα παίζει πολύ σημαντικό ρόλο πως δεν θα ακούσω μόνο ενθαρρυντικά σχόλια από το στόμα τους, καθώς και πως με γνωρίζουν πολύ καλά για να επιβεβαιώσουν αν αυτό που διαβάζουν είναι όντως ένα κομμάτι από μένα.
Εμπεριέχουν οι ήρωές σας ένα κομμάτι του εαυτού σας και σε ποιον βαθμό;
Όλοι οι ήρωες και οι αντιήρωες των ιστοριών μου περιέχουν ένα κομμάτι ή πολλά κομμάτια από τον εαυτό μου. Έχω παρατηρήσει πως κάθε ένας χαρακτήρας των γραπτών μου έχει κάτι από εμένα, ακόμη κι όταν δεν το επιδιώκω.
Απευθύνεστε σε συγκεκριμένο πρόσωπο όταν γράφετε ένα βιβλίο;
Αποφεύγω να γράφω απευθυνόμενος προς ένα συγκεκριμένο πρόσωπο ή ομάδα ανθρώπων. Πιστεύω πως η γραφή που απευθύνεται κάπου είναι καταδικασμένη σε συμβάσεις και κομφορμισμούς.
Έχετε αγωνία για τις αντιδράσεις των αναγνωστών σας;
Αυτό που με ενδιαφέρει είναι να δω τα κείμενά μου μέσα από τα μάτια όσων τα διαβάζουν. Οι αντιδράσεις των αναγνωστών (ενθουσιώδεις, μετριοπαθείς, χλευαστικές, απορριπτικές) κάτι έχουν να πουν και θέλω να το ακούσω.
Πόσο τολμηρός είστε στη γραφή σας; Θέτετε περιορισμούς στον εαυτό σας λόγω κοινωνικών συμβάσεων;
Δεν επιδιώκω να είμαι τολμηρός όταν γράφω αλλά να εκφράζομαι ελεύθερα, απαλλαγμένος από εσωτερικούς και εξωτερικούς περιορισμούς. Ήθελα το πρώτο μου βιβλίο να προκύψει φυσικά και να επιλέξω τις ιστορίες που θα το απαρτίζουν εντελώς διαισθητικά, χωρίς να με απασχολεί ακόμη και ο χρόνος έκδοσής του.
Από τι πάσχει κατά τη γνώμη σας η ελληνική λογοτεχνία;
Η ενσωμάτωση και η προώθηση ιδεολογικών γραμμών και προσωπικών απόψεων στα λογοτεχνικά έργα διατηρείται μέχρι και σήμερα σε μεγάλο βαθμό, οδηγώντας σε έναν παρωχημένο διδακτισμό. Η λογοτεχνία που υπηρετεί κάποιο σκοπό, χάνει την ανεξαρτησία της, ακόμη κι όταν την ευαγγελίζεται με σθένος.
Ποια ήταν η αφορμή για το τελευταίο σας βιβλίο;
Θυμάμαι πως όταν τελείωσα το διάβασμα της Παλαιάς Διαθήκης με σόκαρε πως μετά από τόσους πολλούς αιώνες οι άνθρωποι παραμένουμε ίδιοι κι απαράλλαχτοι. Κουβαλάμε πεισματικά μέσα μας μίση, ζήλιες, τάσεις υπεροχής και μικρότητες που καθοδηγούν τις πράξεις μας. Τότε αποφάσισα πως το Βεκτιλέθ θα χωριζόταν σε τρία μέρη -το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον της ανθρωπότητας- όπου το κάθε ένα από αυτά θα μπορούσε κάλλιστα να πάρει τη θέση του άλλου.
Πηγή | Copyright: Literature
Κανένα προϊόν στο καλάθι σας.