Σταυρούλα Δεμένεγα | «Στιγμές αταξίας» | Συνέντευξη | Literature

Η Σταυρούλα Δεμένεγα σε μία Εκ βαθέων συνέντευξη με το περιοδικό Literature, με αφορμή την πρόσφατη έκδοση του βιβλίου της «Στιγμές αταξίας».

 

***

 

Για ποιο λόγο ασχοληθήκατε με τη γραφή;

Η γραφή είναι η φυγή μου, ο χώρος όπου από παιδί ένιωθα ότι μπορώ να υπάρχω ακέραια, και χωρίς δεσμεύσεις από τις επιβολές της πραγματικότητας. Γράφοντας νιώθω ελεύθερη και η ελευθερία αυτή μου επιτρέπει να εισχωρήσω βαθύτερα μέσα μου, να με ανακαλύψω.

Πόσο εύκολη ή δύσκολη είναι η συγγραφή για εσάς;

Εύκολη όταν αφεθώ σε αυτήν χωρίς σχεδιασμούς και επιδιώξεις, όταν με αφήνω να γράφω υπακούοντας μόνο στον εσωτερικό μου παλμό. Δύσκολη όταν με κρίνω και δυστυχώς είμαι πολύ αυστηρός κριτής του εαυτού μου.

Μοιραστείτε μαζί μας τη στιγμή που αποφασίσατε να γράψετε το πρώτο σας βιβλίο;

Το πρώτο διήγημα στο πρώτο μου βιβλίο γράφτηκε ένα μεσημέρι καλοκαιριού απροσχεδίαστα. Βγήκε θα έλεγα από μέσα μου αυθόρμητα εντελώς και μου άφησε μια λυτρωτική ανακούφιση σε μια δύσκολη προσωπική περίοδο. Η διάθεση να την κρατήσω με οδήγησε στη συγγραφή των υπολοίπων

Ποιος είναι ο πρώτος άνθρωπος που διαβάζει το βιβλίο σας όταν το τελειώσετε;

Η πρώτη μου αναγνώστρια εδώ και πολλά χρόνια σε ό τι γράφω είναι μια πολύ καλή μου φιλενάδα με την οποία μοιραζόμαστε το κοινό μας πάθος για τη λογοτεχνία. Στην πρώτο μου βιβλίο διάβασε μερικά διηγήματα αλλά ολοκληρωμένο δεν είχε διαβαστεί πριν σταλεί προς έκδοση.

Απευθύνεστε σε συγκεκριμένο πρόσωπο όταν γράφετε ένα βιβλίο;

Στο μυαλό μου έχω πάντα ένα υποθετικό αναγνώστη που θα ταυτιστεί με τις λέξεις μου. Συχνά τον βλέπω ολοζώντανο μπροστά μου. Διαβάζει ακολουθώντας τη ροή της γραφής μου. Τι καλύτερο έναυσμα για τη συνέχεια της.

Έχετε αγωνία για τις αντιδράσεις των αναγνωστών σας;

Φυσικά. Αναρωτιέμαι πάντα αν θα καταφέρει ο λόγος μου να τους φτάσει, να τους αγγίξει, να τους κινητοποιήσει..

Πόσο τολμηρή είστε στη γραφή σας; Θέτετε περιορισμούς στον εαυτό σας λόγω κοινωνικών συμβάσεων;

Τις κοινωνικές συμβάσεις τις αφήνω για την πραγματικότητα. Στη γραφή βρίσκω νομίζω την τόλμη που μου λείπει για να τις υπερβώ τους περιορισμούς τους.

Από τι πάσχει κατά τη γνώμη σας η ελληνική λογοτεχνία;

Δε θα έλεγα ότι πάσχει από κάτι. Το αντίθετο. Έχει πίσω της μεγάλους δημιουργούς, κορυφαία έργα και συνεχίζει με το δικούς της πολυποίκιλους τρόπους να χαράζει νέες διαδρομές.

Ποια ήταν η αφορμή για το τελευταίο σας βιβλίο;

Γράφω κυρίως ποίηση. Το πρώτο μου (και τελευταίο προς το παρόν βιβλίο) είναι μια συλλογή μικρών διηγημάτων γραμμένων με ποιητικό τρόπο. Αφορμή ήταν η διάθεση μου να μιλήσω απλούστερα και να μου δώσω την ευκαιρία να επικοινωνήσω με ένα ευρύτερο αναγνωστικό κοινό.

 

Πηγή | Copyright: Literature