Ποίημα του Αντώνη Δ. Σκιαθά από την ποιητική συλλογή «Ημερολόγιο θηριοδαμαστή».
***
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΡΟΣ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΑΟΙΔΟΥ ΤΖΙΤΖΙΚΑ
Μία ο τζίτζικας να λοιδορεί το καλοκαίρι και μια η θάλασσα να
γίνεται επιτάφιος θρήνος του ήλιου, καθώς βουτά και χάνεται
στην άβυσσο της Μεσογείου.
Είναι και εκείνο το σύννεφο πάνω από το Αρτεμίσιο που άλλο-
τε γίνεται βροχή και άλλοτε μνήμη προγόνων σε αρχοντικά
πνιγμένα με σκουριές της ατεκνίας.
Είναι και εκείνο το βαπόρι της γραμμής που άλλοτε φέρνει ψυχές
και άλλοτε παίρνει απογοητευμένους νέους.
Είναι και ο άνεμος που θερίζει την άμμο στις ακτές της Περγάμου
και κόβεται ο λώρος της ημέρας.
Όπως τότε που τρώγαμε καρπούζι με κουκούτσια στο ηλιοβασί-
λεμα και η ζάχαρη μας λύτρωνε το λαρύγγι και το κορμί απ’
το λιοπύρι.
Ήτανε τότε που άλλαζε το χρώμα στο δέρμα μας και γέμιζε η
πλάτη μας γιαούρτι με νήσους ακατοίκητους.
Είναι, όμως και τώρα, που ο τζίτζικας καρφώνει τη μέρα στην
τάβλα του ήλιου και οι γλάροι ψάχνουν να ζευγαρώσουν στα
νερά.
Το σύννεφο και πάλι αρχίζει να ξεφτίζει εκεί ψηλά και το καρπού-
ζι ούτε χρώμα ούτε γεύση έχει. Τώρα είναι που το καλοκαίρι
γίνεται Δεκέμβρης και ο χειμώνας Αύγουστος. Χειμωνιάτικο
κι αυτό το θέρος.
Ελπίζεις ίσως τώρα σ’ έναν θερινό χειμώνα;
***
Η συλλογή αποτελεί έναν πολύπλευρο στοχασμό για τη ζωή, την απώλεια, τη φύση και την ατέρμονη μάχη της ανθρώπινης ύπαρξης να βρει ισορροπία εντός του χρόνου. Ο ποιητής δημιουργεί το μωσαϊκό όπου ο μύθος διασταυρώνεται με την ιστορία και η καθημερινότητα με το διαχρονικό.
Από τις «Πολιορκίες» και την «Εκεχειρία» μέχρι τη «Φωταγωγημένη Μοναξιά» και τον «Μυστικό Δείπνο», τα ποιήματα αναφέρονται στον άνθρωπο που παλεύει να εξημερώσει τα θηρία της μνήμης, της φθοράς και της ιστορίας. Με στίχους που κινούνται ανάμεσα στην αμεσότητα και τη βαθύτητα, ο Α. Δ. Σκιαθάς δημιουργεί έναν διάλογο με τον χρόνο, το σύμπαν και τον ίδιο τον εαυτό του.
Τα ποιήματα περιλαμβάνουν σκηνές από το παρελθόν, αλλά και μελλοντικές ανησυχίες, ενώ διαπνέονται από τη νοσταλγική αλλά και βαθιά ματιά του δημιουργού. Η ποίησή του συνδυάζει την προσωπική αφήγηση με συλλογικές αναφορές, αντλώντας στοιχεία από τη μυθολογία, την ιστορία και τη λογοτεχνία.
Ο Αντώνης Δ. Σκιαθάς γεννήθηκε στην Αθήνα και ζει στην Πάτρα. Σπούδασε Χημικός Μηχανικός με μεταπτυχιακές σπουδές στη Συντήρηση Έργων Τέχνης και στη Δημιουργική Γραφή. Είναι ποιητής, ανθολόγος και κριτικός λογοτεχνίας. Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί σε 15 γλώσσες, ενώ έχουν συμπεριληφθεί σε ανθολογίες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Συνδιηύθυνε το λογοτεχνικό περιοδικό «Ελίτροχος» στη δεκαετία του ’90. Στη συνέχεια δημιούργησε και διαχειρίζεται το «Patras World Poetry Festival», το «Γραφείον Ποιήσεως», τα Βραβεία Ποίησης «Jean Moréas», τον βιότοπο πολιτισμού «Culture Book».
Το 2020 τιμήθηκε από τον φορέα πολιτισμού στην Ευρωπαϊκή Ένωση EUNIC να εκπροσωπήσει την Ελλάδα ως ποιητής στο Ηνωμένο Βασίλειο. Έχει διδάξει ποίηση στο Διαπανεπιστημιακό Μεταπτυχιακό Τμήμα Δημιουργικής Γραφής του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας και του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων, του Κύκλου Ποιητών, του PEN Greece, μέλος του Φιλολογικού Συλλόγου «Παρνασσός», επίτιμος πρόεδρος της Greek Library of London και μέλος του Δ.Σ. του Ελληνικού Ιδρύματος Βιβλίου και Πολιτισμού. Το 2023 εκλέχθηκε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Εταιρείας Συγγραφέων. Η «Αρχιτεκτονική της Σιωπής» συμπεριλήφθηκε στη βραχεία λίστα για το Κρατικό Βραβείο Ποίησης 2023.