Ποιήματα του Νίκου Παπάνα από την ποιητική συλλογή «Σε ανακηρύσσω νικήτρια», μεταφρασμένα στα αγγλικά από την Παρασκευή Μόλαρη στο περιοδικό logografis.
***
ΕΜΑΘΑ ΜΑΖΙ ΣΟΥ
Έμαθα μαζί σου πώς είναι να περιφέρεται, φορώντας ένα φριχτό κουρελιασμένο σεντόνι, σ’ όλες τις κάμαρες της ψυχής μου, να μου τρίζει τα κίτρινα δόντια του, κι ασταμάτητα να με τρυπά με χιλιάδες καρφίτσες το ανομολόγητο δίλημμα.
Έμαθα μαζί σου να κρατώ ευλαβικά σ’ ένα σκαλιστό παλιό πειρατικό σεντούκι τα λάφυρα της προσμονής.
Έμαθα μαζί σου πως τα λόγια που δεν είπαμε δε χάνονται, πεισμώνουν, και μεταμορφώνονται στα πιο αγκαθωτά, μα και πιο κόκκινα, τριαντάφυλλα.
[Νίκος Παπάνας, από την ποιητική συλλογή «Σε ανακηρύσσω νικήτρια», Εκδόσεις Ιωλκός, 2021]
I LEARNED WITH YOU
I learned with you what the unspeakable dilemma is — lurking around every chamber of my soul, wrapped in a dreadful, tattered shroud, its yellowed teeth grinding in the dark, piercing me relentlessly with thousands of invisible needles.
I learned with you to keep, with quiet reverence, the spoils of longing inside a finely carved, timeworn pirate chest.
I learned with you that the words we never spoke do not vanish — they grow stubborn, and become the most thorn-laden, yet the reddest, of roses.
Μετάφραση στα αγγλικά: Παρασκευή Μόλαρη
ΜΟΝΟΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΑΡΛΕΚΙΝΟΥ ΣΤΟ ΠΡΩΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ
«Τι τετριμμένο θέμα ─
δεν ντρέπεσαι;»
μου λέει ο εαυτός μου,
φορώντας ένα πολύχρωμο καρό κοστούμι.
Υπακούω, λοιπόν, και κάθομαι στον καναπέ.
Στο μεταξύ, θέλω να δολοφονήσω τον ήλιο
που κωλυσιεργεί στην πορεία του.
Τα πόδια μου έχουν ήδη ξεκινήσει,
το καρδιοχτύπι μου δηλώνει τη συμμετοχή του
για το παγκόσμιο ρεκόρ.
Τα μάτια μου ξενιτεύονται,
για να επιθεωρήσουν την πλατεία.
κι απ’ το παράθυρο ένας άνεμος
μπαίνει, και κουρελιάζει
τον οδικό χάρτη της συμπεριφοράς.
Εντάξει, θα έρθω κι εγώ.
Είπα, θα έρθω, επαναστάτες.
Κι αν δεν έρθεις εσύ, θα έρθω κι αύριο
μήπως έκανα λάθος στη μέρα.
Κι αν έρθεις εσύ, πάλι θα έρθω κι αύριο
να ξαναζήσω τη συνάντηση.
Λοιπόν, το καρό κοστούμι με στενεύει:
να το αφήσω στον καναπέ;
[Νίκος Παπάνας, από την ποιητική συλλογή «Σε ανακηρύσσω νικήτρια», Εκδόσεις Ιωλκός, 2021]
HARLEQUIN’S MONOLOGUE AT THE FIRST DATE
“What a trivial matter —
aren’t you ashamed?”
my other self snaps at me,
dressed in a motley checkered suit.
So I obediently
settle on the couch.
Meanwhile, I dream of murdering the sun,
which dawdles along its route.
My feet have already taken off,
my heartbeat enters the race
for a global record.
My eyes emigrate
to scout the square below.
And through the window,
a wind bursts in
and shreds
the road map of decorum.
All right, I’ll come too.
I said I will — you, rebels!
And if you don’t show up,
I’ll come again tomorrow —
perhaps I got the date wrong.
And if you do appear,
I’ll come again tomorrow
just to relive the meeting.
Now then,
this checkered suit is far too tight:
should I leave it behind
on the couch?
Μετάφραση στα αγγλικά: Παρασκευή Μόλαρη
Πηγή | Copyright: Logografis | Παρασκευή Μόλαρη
Κανένα προϊόν στο καλάθι σας.