«Οι πλευρές της αγωνίας» | Νίκος Μπελιάς | Μονόκλ | Σε πρώτο πρόσωπο

Η ποιητική συλλογή «Οι πλευρές της αγωνίας» του Νίκου Μπελιά παρουσιάζεται στη στήλη «Σε πρώτο πρόσωπο» του περιοδικού Μονόκλ.

 

***

 

Η ποίηση όπως εγώ την αντιλαμβάνομαι, είναι ένας ιδιαίτερος τρόπος έκφρασης για τον οποίο χρησιμοποιώ λέξεις τις οποίες ξεντύνω, ξαναντύνω, αναποδογυρίζω και ξαναπλάθω, δημιουργώντας στίχους ώστε να διεγείρω, να συγκινήσω, να αμφισβητήσω, να προτρέψω και να δημιουργήσω χώρο για περίσκεψη. Εν τέλει μία προσπάθεια ειλικρινούς συνομιλίας με τον αναγνώστη.
Η προσπάθεια αυτή αποτελεί για εμένα έναν ευχάριστο παιδεμό και μου δημιουργεί αίσθηση ελευθερίας ίδια με αυτή της φράσης «φτου ξελεφτερία» από το παιχνίδι «κρυφτό» των παιδικών μου χρόνων αλλά παράλληλα και λύτρωσης.
Τα ποιήματά μου τα έγραψα σε πρώτο πρόσωπο. Την επιλογή του πρώτου προσώπου την έκανα συνειδητά έτσι ώστε όταν διαβάσετε ένα ποίημα, να δημιουργήσω την εντύπωση στον κάθε ένα από εσάς, ότι περιγράφει ένα προσωπικό βίωμα η μία από τις προσωπικές σας δοκιμασίες.

……Ασφυκτικά με τύλιξε η αγωνία.
Με το βλέμμα εξαντλημένο,
τρέχω σε χαλασμένες διαδρομές
ρυμουλκώντας ανάποδες μέρες.
–
……Εγκλωβισμένος σε φουσκάλες αγωνίας
με τα όνειρα να επιπλέουν σαν κηλίδες,
έκαιγα το οξυγόνο μου.
–
…..πάρκαρα τ’ όνειρο κάτω απ’ τα βλέφαρα
αναπνέοντας ύποπτες σιωπές.
Φωσφορίζω με λύσσα.
Η ζωή μου μια στοίβα αγωνίες.

Προσπαθώ να μεταφέρω την εκ βαθέων εξομολόγησή μου επάνω σε ομολογημένα και ανομολόγητα μίας καταπιεστικής καθημερινότητας, που μας ρουφάει υποδορίως και μας εξαντλεί συναισθηματικά.
Πεποίθησή μου είναι πως ποίηση είναι και η ικανότητα της ψυχής να καλύπτει τα κενά της, να αυτοθεραπεύεται, να θεραπεύει, αλλά και να εμπνέει τον άνθρωπο για να συνεχίσει να μάχεται για ό,τι βάζει σε κίνδυνο την επιβίωσή του και την ευτυχία του. Στην ποίηση είναι η ψυχή που μιλάει.

Γεμάτος ψυχή
με λίγη σάρκα
και μια λάμψη μαχαιριάς
χαρακώνω το σκοτάδι.
Μάχομαι.
–
…..γέμισα σύννεφα το κορμί μου
κι αγνάντεψα τα βράχια τ’ ουρανού
να καρφώνονται στα σπλάχνα των ωκεανών.
Βυζαίνω γεύση ολίγου μέλλοντος.
–
Μιλάνε οι ψυχές;
Ανιχνεύεται η αγάπη;
Μυρίζει ο έρωτας;
Έχεις πιάσει τη σιωπή;
Πώς ονειρεύεσαι;

Με τα ποιήματα της συλλογής «Οι πλευρές της αγωνίας» από τις εκδόσεις Ιωλκός επιχείρησα να εκφράσω σκέψεις και συναισθήματα που γεννιούνται στο στρεσογόνο περιβάλλον που ζούμε, τα οποία αφορούν στις αγωνίες, στο άγχος, στην αβεβαιότητα, στη μοναξιά, στη θλίψη, στον πόνο. Όλα όσα μας κατοικούν και μας φθείρουν ψυχικά με την ελπίδα στον αδιαίρετο χρόνο που ορίζουμε ως παρελθόν, παρόν και μέλλον, να κατορθώσουμε την απαλλαγή μας από τα φορτία αυτά, να απομακρύνουμε την αίσθηση του ανικανοποίητου από την ζωή μας και έχοντας ως μέλημα την ευτυχία μας, σε κάποιους από τους στίχους μου να καταφέρω να συναντηθούμε. Ήταν αυτό το οποίο επιδίωξα…

 

Πηγή | Copyright: Μονόκλ