Νίκος Παπάνας | «Στρογγυλές γωνίες» | Συνέντευξη | Politismikos | Άγγελος Τάσκος

Ο ποιητής Νίκος Παπάνας συνομιλεί με τον Άγγελο Τάσκο στην ιστοσελίδα Politismikos, με αφορμή την ποιητική του συλλογή «Στρογγυλές γωνίες».

 

***

 

Ποιες είναι για εσάς οι Στρογγυλές γωνίες; Ομολογώ ο τίτλος της ποιητικής  σας συλλογής είναι για εμένα εύστοχα δυσερμήνευτος.

Οι Στρογγυλές γωνίες εκφράζουν τη βούληση και την απόπειρα να εναρμονίσουμε τις αντιθέσεις της ζωής μας. Αυτές ποικίλλουν για τον καθένα και μπορεί να είναι πολλές, σε διάφορα επίπεδα. Σε επίπεδο ποιητικής, στη συγκεκριμένη συλλογή εναρμονίζονται οι αγαπημένες μου στιχουργικές μορφές (δραματικοί μονόλογοι, χαϊκού, σονέτα, λυρικά ποιήματα, λυρικά επιγράμματα) κι εξισορροπούν όλα τα θέματα της ποίησής μου (έρωτας, ανεκπλήρωτο, ονειροπόληση, δύναμη της ποίησης). Την αρμονική ισορροπία επιχειρεί να τονίσει και η αρχιτεκτονική της συλλογής: τέσσερις ενότητες με επτά ποιήματα σε κάθε μία.

Από τι εμπνέεστε για τη συγγραφή των ποιημάτων σας;

Όπως όλοι, από βιώματα, σκέψεις, αναμνήσεις, όνειρα, αλλά και από αναγνωστικές εμπειρίες.

Τι καθορίζει τις ζωές μας, οι επιλογές μας ή οι επιρροές;

Και τα δύο. Οι δεύτερες επηρεάζουν τις πρώτες. Αλλά και το αντίστροφο ισχύει: υποσυνείδητα επιλέγουμε (τουλάχιστον, εν μέρει) να είμαστε πιο δεκτικοί σε κάποιες επιρροές.

Τι κάνει μερικά έργα να αντέχουν στον χρόνο;

Αυτό είναι πολύ ενδιαφέρον και δύσκολο ερώτημα. Ποιος δημιουργός δεν θα ήθελε κάποιο από τα έργα του να διατηρηθεί στην αιωνιότητα; Ωστόσο, δεν υπάρχει συνταγή γι’ αυτό. Φαίνεται ότι στα έργα που αντέχουν στον χρόνο συναντώνται η πρωτοτυπία με νέους εκφραστικούς τρόπους, η ανάδειξη για πρώτη φορά ενός νέου θέματος καθώς και η — τυχαία — συνάντηση της ατομικής ευαισθησίας με τις αναζητήσεις του συνόλου. Οι τελευταίες μπορεί να μην είχαν πρωτύτερα εκφραστεί, αλλά να αποκρυσταλλώνονται πρώτη φορά στο έργο που κερδίζει το στοίχημα.

Αγαπημένες/αγαπημένοι ποιητές, λογοτέχνες, συγγραφείς που σας έχουν επηρεάσει; Τα αγαπημένα σας βιβλία;

Θα ξεχωρίσω τον Shakespeare, τον Αγγλικό και τον Γερμανικό Ρομαντισμό, τον Γαλλικό Συμβολισμό και Υπερρεαλισμό από τους ξένους. Από την Ελλάδα την οδό της ακραιφνώς λυρικής ποίησης (Σολωμός, Σικελιανός, Καρυωτάκης, Ελύτης, Βρεττάκος, Βαρβιτσιώτης, Γεραλής και νεότεροι).Αγαπημένα βιβλία: τα σονέτα του Petrarca, τα σονέτα του Shakespeare, «Τα άνθη του κακού» του Baudelaire, «Το μονόγραμμα» του Ελύτη.

Από πότε θυμάστε τον εαυτό σας να γράφει και γιατί; Ποια είναι τα πρώτα ποιήματα που διαβάσατε και που θυμάστε;

Ξεκίνησα δειλά στο γυμνάσιο, από μιαν ακαθόριστη εσωτερική ανάγκη. Τα πρώτα ποιήματα που θυμάμαι είναι το “If” του Rudyard Kipling, το “The raven” του Edgar Allan Poe καθώς και ποιήματα του Goethe, του Rilke, του Καβάφη, του Σικελιανού και του Καρυωτάκη.

 

Πηγή | Copyright: Politismikos | Άγγελος Τάσκος