«Κομβίο αναμονής» | @vagelis_ilias

Η ποιητική συλλογή πραγματεύεται τη σχέση του ανθρώπου με το χρόνο, με τη νεότητα αλλά και τη φθορά, τη διαχείριση των ψυχικών τραυμάτων, τη στάση του απέναντι στο φόβο και την ατολμία, που εμποδίζουν πολλούς από εμάς στη λήψη αποφάσεων και στη διεκδίκηση όλων εκείνων που έχει πραγματικά η ψυχή μας ανάγκη.

Η συνειδητοποίηση εσφαλμένων επιλογών ή και συμβιβασμών γίνεται η αφορμή προβληματισμού για επανατοποθέτηση αναφορικά με το τι μπορεί ο κάθε άνθρωπος να πράξει διαφορετικά «από εδώ και πέρα» για τη ζωή του.

Η δημιουργός μάς κοινωνεί τον τρόπο που απενεργοποιεί το προσωπικό της Κομβίο αναμονής, οδηγώντας τον εαυτό της στο δρόμο των ονείρων δίνοντας το παράδειγμα.

***

…Πρόκειται για σαράντα ποιήματα για τη ζωή, το χρόνο, τη νεότητα, τη φθορά, τις ανθρώπινες σχέσεις, τη μοίρα, το πεπρωμένο και την αντίθεση των “πρέπει” και των “θέλω”.

Στην παρούσα συλλογή προβάλλεται η διαχρονική θέληση του ανθρώπου να καθορίσει τον προορισμό του. Η ζωή μοιάζει με μια αρένα, στην οποία το άτομο παλεύει με θηρία σε ένα μοναχικό αγώνα.

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στα όνειρα, “όνειρα φυλαγμένα καλά, νοτισμένα με την υγρασία της σκιάς και του ανήλιαγου με τη μυρωδιά των χρόνων της ομηρίας”. Το σύντομο ποίημα με τίτλο “Αφοβία” μάς παρουσιάζει με λιτότητα τη δύναμη που έχει κανείς που ζει χωρίς φόβο.

Σημαντική θέση στην συλλογή έχει η φύση. Οι λευκές γαρδένιες μοιάζουν με την καθαρή καρδιά, η μαργαρίτα είναι συνδεδεμένη με την αγάπη, τα νούφαρα φανερώνουν την ελπίδα, τα φρέσκα λουλούδια συνοδεύουν την αυγή, η παπαρούνα συμβολίζει τον θρίαμβο της αλήθειας.

Είναι ακόμη νωπό το μαντίλι
νοτισμένο με της αμφιβολίας το δάκρυ
αυτό με τα πολλά μήπως.
Για τα όχι που είπα , για τα ναι που αποσιώπησα
και για τον κρατημένο φόβο τους.
Για όσα παρατόλμησα και για όσα δείλιασα,
ακόμη και για μια απλή σκέψη.

Έχει βαριά σκιά το νωπό της μαντίλι
μα τ’ αλαφρώνει όλα μια απλή,
ξανάλαφρη, κατάδική μου σκέψη:
“Έτσι το θέλησα”.

( Το ποίημα “Αμφιβολία” σελ. 39)».

Πηγή: @my.bookstories (Instagram)