Ποίημα του Σπύρου Ι. Γραμμένου από την ποιητική συλλογή «Ασίγαστα όνειρα».
***
ΓΡΑΝΙΤΑ ΛΕΜΟΝΙ
Μέρα με τη μέρα λιώνω σαν κερί,
σαν γρανίτα λεμόνι
κάτω από τον αυγουστιάτικο ήλιο.
Κάθε πρωί αισθάνομαι
ένα κομμάτι της ψυχής μου
να αποσυντίθεται
μέχρι ν’ αδειάσει ολόκληρη,
να μείνει ένα κούφιο κέλυφος,
ένα κενό κουφάρι
με γυάλινα τοιχώματα,
τα οποία θα σπάσουν,
θα θρυμματιστούν
μόλις τα αγγίξει
μια νέα ανασφάλεια.
Χωρίς να μπορώ να βρω
μια λύση σε αυτό το πρόβλημα,
απλώς περιμένω
και αδημονώ
τη στιγμή, που θα σπάσω.
Ο δημιουργός εμπνεύστηκε από τις στιγμές της ενύπνιας φαντασίας του. Εμπνεύστηκε από τους φίλους του βλέποντάς τους να ενηλικιώνονται. Αντιμετώπισε σκέψεις και προβληματισμούς εκφράζοντάς τους στο χαρτί. Μαγεύτηκε από το θέρος ή ίσως τον μάγεψε ο έρως. Κι έπειτα κατάλαβε πως αυτές οι δύο έννοιες είναι αδύνατο να μην εμπεριέχονται η μία στην άλλη. Όλα αυτά έκαναν τα άηχα όνειρά του Ασίγαστα. Κι αυτά παρέδωσε.
Ο Σπύρος Ι. Γραμμένος γεννήθηκε στην Κέρκυρα το 2001. Σπούδασε στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και είναι πτυχιούχος Αρχαιολόγος. Τα Ασίγαστα όνειρα είναι η πρώτη του ποιητική συλλογή.