Ο Γιώργος Δήμος παρουσιάζει τη δημιουργία του βιβλίου του «Επτά μέρες στην κόλαση» στο περιοδικό Culture Book, στη στήλη «Η ιστορία ενός βιβλίου» των Αντώνη Δ. Σκιαθά και Μίνας Π. Πετροπούλου.
***
Η ιστορία του βιβλίου «Επτά μέρες στην κόλαση» (εκδόσεις Ιωλκός) ξεκινάει πολλά χρόνια πριν, όταν ήμουν ακόμα φοιτητής στο Pratt Institute (2012-2016), στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης. Ορισμένα από τα δεκαπέντε διηγήματα που συμπεριλαμβάνονται στην συλλογή, είχα ξεκινήσει να τα γράφω τότε, επιστρέφοντας ξανά σε αυτά κατά καιρούς, είτε για να τα διορθώσω, είτε για να τα μεταφράσω στα αγγλικά, καθώς κάποια τα είχα υποβάλλει και ως εργασίες στο πανεπιστήμιο. Η πρώτη φορά που τα διηγήματα αυτά έγιναν διαθέσιμα στο ευρύ κοινό, ήταν μέσω του λογοτεχνικού περιοδικού «Μονόκλ», μεταξύ των ετών 2022 και 2024. Η θετική ανταπόκριση του κοινού, μου έδωσε την απαραίτητη ώθηση για να συνεχίσω να γράφω και να τα συγκεντρώσω τελικά όλα μαζί, προκειμένου να τα δείξω στον Κωνσταντίνο Κορίδη από τις Εκδόσεις Ιωλκός, που ανταποκρίθηκε με την ίδια θέρμη.
Τα διηγήματα της συλλογής «Επτά μέρες στην κόλαση», τα είχα στο μυαλό μου σαν «ποιήματα σε πρόζα», όπως εκείνα στην «Μελαγχολία του Παρισιού» (Le Spleen de Paris) (1869), του Σαρλ Μπωντλαίρ, ή στο «Μια εποχή στην κόλαση» (Une saison en enfer) (1873), του Αρθούρου Ρεμπώ. Η έμπνευση για τα διηγήματα αυτά ήρθε από ταινίες που είχα δει, βιβλία που είχα διαβάσει, τραγούδια που είχα ακούσει ή ακόμα και όνειρα που είχα δει. Για παράδειγμα, η ιδέα για τα «Ψάρια από την Ιαπωνία» —το πρώτο διήγημα της συλλογής— ήρθε από τις πειραματικές ταινίες του Μπρους Κόννερ, από την δεκαετία του 1960, που χρησιμοποιούν βιντεοσκοπημένο υλικό από αληθινές πυρηνικές δοκιμές, όπως το Trinity (16 Ιουλίου 1945), από το Manhattan Project, μονταρισμένο είτε για να παίζει πιο αργά, είτε πιο γρήγορα, και συνοδευόμενο από ποπ μουσική της εποχής. Επίσης, άλλη μια πηγή έμπνευσης ήταν η ταινία «Χιροσίμα, αγάπη μου» (1959), του Αλέν Ρενέ σε σενάριο της Μαργκερίτ Ντυράς, που πραγματεύεται και αυτή την φρίκη του πυρηνικού ολέθρου. Συνήθως, για να ξεκινήσω να γράφω ένα διήγημα, πρέπει να έχω 3 ή 4 τέτοιες ιδέες ή πηγές έμπνευσης, που να μπορώ να τις συνδυάσω μεταξύ τους. Αν έχω μόνο μία, θεωρώ πως δεν είναι αρκετή για να αναπτυχθεί σε ολόκληρο διήγημα, που να έχει κάτι σημαντικό να πει.
Κοινό χαρακτηριστικό σε όλα τα διηγήματα της συλλογής, είναι η στιγμή όπου ο κεντρικός χαρακτήρας (ή ο αναγνώστης) φτάνουν σε μια στιγμή συνειδητοποίησης, και ανακαλύπτουν έναν αθέατο κόσμο, ή μια καλά κρυμμένη αλήθεια, που μέχρι τώρα αγνοούσαν. Αυτό είναι το ταξίδι στην «κόλαση», που βρίσκεται στην καρδιά του βιβλίου, και από το οποίο όλοι οι χαρακτήρες πρέπει να περάσουν, πριν φτάσουν στην άλλη όχθη.
Πηγή | Copyright: Culture Book | Αντώνης Δ. Σκιαθάς & Μίνα Π. Πετροπούλου
Κανένα προϊόν στο καλάθι σας.