Η Σοφία Μιμιλίδου παρουσιάζει τη δημιουργία της ποιητικής της συλλογής «Ειδο-ποιήσεις» στο περιοδικό Culture Book, στη στήλη «Η ιστορία ενός βιβλίου» των Αντώνη Δ. Σκιαθά και Μίνας Π. Πετροπούλου.
***
Η ιστορία του βιβλίου Ειδο-ποιήσεις (εκδόσεις Ιωλκός) ξεκινά μακριά από τις φωτεινές ενδείξεις μιας οθόνης. Τόσο το περιεχόμενό του -που κινείται ανάμεσα στο δίπολο φυσικού και ψηφιακού, υλικού και άυλου, αισθητού και υπεραισθητού- όσο και η εικόνα του εξωφύλλου του, μια χάρτινη σαΐτα που προσκαλεί τον αναγνώστη να ανοίξει το κρυμμένο της μήνυμα, επιχειρούν να υποσκάψουν την αυτόματη σύνδεση του τίτλου με τον κόσμο των οθονών και την απόσταση που αυτές επιβάλλουν.
Τα ποιήματα της συλλογής γεννήθηκαν στη διάρκεια των εννέα χρόνων που μεσολάβησαν από την πρώτη μου ποιητική έκδοση Απορίες Αθωότητας (Ιωλκός, 2016). Συνιστούν μια προσπάθεια να παρακολουθήσω τις διαδρομές της γενιάς μου -μιας γενιάς που μεγάλωσε μέσα στην «αφθονία», της «χαμένης» γενιάς του πληκτρολογίου, των πτυχίων και του brain drain, η οποία σήμερα παλεύει να διασώσει την αυθεντικότητα, τον ρομαντισμό, την παιδική αθωότητα, τους απωθημένους έρωτες, τα προδομένα όνειρα, τις αναμνήσεις μιας άλλης εποχής, οτιδήποτε αγνό κι ειλικρινές μπορεί να επιβιώσει από τον μεταδοτικό ιό της ενηλικίωσης, αυτής της μαύρης τρύπας που απειλεί να καταβροχθίσει τα πάντα.
Το βιβλίο οργανώνεται σε έξι θεματικές ενότητες, καθεμιά με μότο μια ειδοποίηση βγαλμένη από τη σύγχρονη καθημερινότητα. Στα «Επικίνδυνα καιρικά φαινόμενα» καταγράφονται τα σημεία των καιρών και η ασταθής σχέση του ανθρώπου με τη φύση. Η ενότητα «Missing Alert: Μία γυναίκα εξαφανίστηκε» δίνει φωνή σε γυναίκες καθημερινές και μυθικές, ζωντανές και νεκρές, που παλεύουν να λύσουν «τους ανήλεους κορσέδες του κόσμου που πνίγεται» («Γηναίκα»). Στην ενότητα «Τηρείτε τις αποστάσεις ασφαλείας» θίγεται το θέμα της αποξένωσης, της προσκόλλησης μας πίσω από οθόνες και μάσκες προσποίησης. Οι ενότητες «Ο συνδρομητής που καλέσατε δεν είναι διαθέσιμος» και «Έχετε μη αναγνωσμένα μηνύματα» συνθέτουν τρυφερά μηνύματα, αφιερώσεις και μνημόσυνα με αποδέκτες τους ζωντανά και νεκρά πρόσωπα, αδικοχαμένες υπάρξεις που γυρεύουν δικαίωση. Τέλος, στην ενότητα «Το υπόλοιπό σας δεν επαρκεί» καταγράφεται η αγωνία, αλλά κυρίως η αδυναμία μας να παραμείνουμε ολόκληροι σε έναν κόσμο που μας θέλει διαρκώς διασπασμένους, έναν κόσμο αδιάκοπης ψηφιακής παρουσίας που γίνεται ολοένα και πιο απάνθρωπος.
Συνολικά, οι Ειδο-ποιήσεις αρθρώνουν τον δικό τους λόγο στην εποχή των ατελείωτων ειδοποιήσεων, της ψηφιακής εξουθένωσης και της συναισθηματικής αποσύνδεσης. Παράλληλα επιχειρούν να αποσπάσουν για λίγο τους αναγνώστες από τις οθόνες, να προκαλέσουν ψυχικές δονήσεις, να προ-ειδοποιήσουν και να ενεργοποιήσουν τους δέκτες τους, υπενθυμίζοντας επίμονα την ανάγκη να «βάλουμε λίγη ποίηση στα λόγια μας γιατί δεν προλαβαίνουμε να αλλάξουμε (αλλιώς/ έτσι κι αλλιώς) τον κόσμο» («Δεν προλαβαίνουμε»).
Πηγή | Copyright: Culture Book | Αντώνης Δ. Σκιαθάς & Μίνα Π. Πετροπούλου
Κανένα προϊόν στο καλάθι σας.