Η ποιητική συλλογή «Διανατέλλοντες» του Θάνου Σώρα παρουσιάζεται στη στήλη «Σε πρώτο πρόσωπο» του περιοδικού Μονόκλ.
***
“Νιρβάνα είναι να έχεις γενέθλια και στο πάρτυ σου να είναι όλοι οι φίλοι που είχες από το νηπιαγωγείο μέχρι σήμερα/ αλλά και οι συγγενείς, οι καλοί όμως/ Με τούρτα σκέτη σοκολάτα και όλα τα είδη τρούφας/ (…) Ηλύσια ευτυχία είναι/ να μην απογοητεύεσαι/ ή να μην μπορείς πια να απογοητευτείς/ Όλα τα σκυλάκια που πέρασαν από την αγκαλιά σου/ να συναντηθούν και να κάνουν την πιο τρομερή αγέλη/ στα σύδεντρα των ασφοδέλων/ Παράδεισος είναι/ ο λόγος σου να βρίσκεται σε απόλυτη συναστρία/ με τις οκτάνες της καρδιάς σου/ (…) Η καλειδοσκόπιση των ανέμων μέσα από τις καλαμιές/ οι άνθρωποι που δεν μπάταραν σαν καλαμιές/ Παράδεισος είναι οι δικοί μου να πάνε/ στον παράδεισο/ ακόμη κι αν δεν τους συναντήσω ποτέ ξανά.”
Οι στίχοι προέρχονται από το ποίημα “Hiraeth” (Ανεκπλήρωτη Νοσταλγία) από την 2η ποιητική ενότητα “Επιτέλους Παράδεισος”, της ποιητικής συλλογής “Διανατέλλοντες” του millenial ποιητή Θάνου Σώρα (εκδόσεις Ιωλκός, Οκτώβριος 2025. Στην εν λόγω ενότητα ο αναγνώστης γίνεται συνοδοιπόρος των συναισθηματικών διαδρομών των πρωταγωνιστών των ποιημάτων στο άχρονο των βιωμάτων όπου η νοσταλγία, ο έρωτας, η υπαρξιακή αγωνία συνθέτουν ένα λυρικό πανόραμα. Αυτή η σύγχρονη Οδύσσεια εκτυλίσσεται στη μητροπολιτική Αθήνα, τις Κυκλάδες, τη Βιέννη της Αυστρίας, ακόμη και στο διάστημα. Στην αναζήτηση του προσωπικού παραδείσου τους, οι Διανατέλλοντες περνάνε από αλλεπάλληλες συμπληγάδες και αλληγορικές περιπλανήσεις: διαγενεακά τραύματα, κοινωνικά στερεότυπα και αρχέτυπα, τις κρίσεις των τελευταίων δεκαετιών και τα άγχη της νέας ψηφιακής πραγματικότητας.
Η ποιητική συλλογή έχει πολλούς στόχους: να συγκινήσει, να παρακινήσει και να συγκλονίσει. Είστε έτοιμοι να προσδεθείτε σε ένα αστρικό ταξίδι με οδηγούς τους Διανατέλλοντες;
Κανένα προϊόν στο καλάθι σας.